Hoe Spinoza weer als Hebreeër werd aangenomen

0
31

Een maand geleden verscheen een
boek dat zich, zo te zien, schaart in het kielzog van Daniel B.
Schwartz, The First Modern Jew: Spinoza and the History of an
Image
[Princeton University Press, 2012], hoewel dat verscheen,
zo lezen we in de Quellen und Literatur, nadat de tekst van het
onderhavige boekje (dat 155 bladzijden telt) was afgesloten om te
verschijnen in een serie Essays zur jüdische Geschichte und Kultur
Herausgegeben von Dan Diner, Band 11:

Jan Eike Dunkhase, Spinoza Der
Hebräer. Zu Einer Israelischen Erinnerungsfigur.
Vandehoeck
& Rupprecht
, (2 november) 2013 – 155 Seiten  – ISBN
9783525351123 [PDF]
books.google

Jan Eike Dunkhase tells the story
of how and why Spinoza (1632–1677) became a cultural icon for
secular Israelis. Drawing a line between early modern Amsterdam and
contemporary Tel Aviv, extending from the seventeenth century to the
present, this essay on the appropriation of Spinoza by national
Jewish memory deals with thinkers as Moses Hess, historians as
Heinrich Graetz, and Zionists from Eastern Europe such as Joseph
Klausner, Nahum Sokolov and David Ben-Gurion.

Particular attention is paid to
the Hebrew translations of Spinoza's work, which have provided the
basis for creative adoptions of the philosopher's thinking in current
Israeli culture. Thus, the genealogy of »Spinoza the Hebrew« opens
a new historic perspective on Israeli secularism and its conflicts.

Dr. Jan Eike Dunkhase ist
Historiker und lebt in Berlin. Von 2011 bis 2013 war er
Wissenschaftlicher Mitarbeiter am Simon-Dubnow-Institut für jüdische
Geschichte und Kultur an der Universität Leipzig. [Cf.]

Bij Amazon is in te zien hoe het boekje heel aardig begint met de geschiedenis van het geven van straatnamen, w.o. die van Spinoza, in Tel Aviv. Daaraan is al aardig wat af te lezen.