Zelfhulpgroepmeisje

0
3

Aldus liep ik vandaag wat te slenteren, na het werk, door het overdekte winkelcentrum van Heerlen. Je moet wat.
Mijn oog viel op een mooi meisje. En ja. Mijn ogen zijn om te kijken. Nietwaar?
Maar van dit meisje genoot ik extra.

Want ze kwam 2 jaar geleden in de zelfhulpgroep die ik ondersteun binnen.
Als een dood bloempje. Weinig zelfvertrouwen, blijvend schizofreen psychosegevoelig, en vooral een idioot verkeerd zelfbeeld.

Toen ik haar zo zag lopen én ik bemerkte dat andere jongens haar nakeken, werd ik warm van binnen. Want. Zij gaat zich eruit worstelen.
Uit de nare wereld der Psychiatrie. Ondanks haar beperking die van buitenaf niet zichtbaar is.

Ze riep 'hee maurice!!' toen ze me zeg. 'Ik zie je volgende week toch ook weer in de zelfhulpgroep?'

'Ik mag hopen van wel ja'

Dát riep ik, gloeiend van blijdschap, terug.

____________________________________________________