Spiegelbeeld.

0
28

Blauwe reigers waren vroeger niet beschermd. Het gevolg daarvan was dat deze reiger heel schuw was en mensen uit de weg ging. Rond 1900 schreef Jac. P. Thijsse over deze schuwheid: "Men moet ze dan ook formeel besluipen, om ze goed te zien en dat is in natte weilanden, die niet meer dan enkele decimeters boven het grondwater liggen niet zo gemakkelijk." Sinds 1963 is de Blauwe reiger in Nederland volledig beschermd. Mede dat de Blauwe reiger niet meer op de menukaart staat is het gedaan met zijn schuwheid. Nu staan ze nu juist voor de restaurants om hun deel op te eisen. Ardea cinerea luidt de officiële naam voor de Blauwe Reiger. Een veel te deftig woord voor de Amsterdamse stadsreiger, die een mentaliteit van straatschoffies heeft. Wat dat betreft doet deze één meter hoge vogel niet onder voor menig menselijk medebewoner van onze hoofdstad. Jaren geleden heb ik eens een documentatie van Holland doc gezien over de stadse Blauwe reigers. De overeenkomsten met de Amsterdammers is opzienbarend. Snacken uit de muur is eerder regel dan uitzondering, nesten worden niet gemaakt maar gekraakt en zelfs partnerruil is aan de orde van de dag. De regisseur Marc van Fucht portretteert op indringende en humoristische wijze de perfecte integratie van de Blauwe reigers in het grotestadsleven. En vooral hun kijk op de Amsterdammers, die zij zo manipuleren dat die het nakijken hebben. De documentaire biedt dan ook letterlijk een 'luchtige', maar optimistische kijk op Amsterdam en haar inwoners.