Het Glazen(slacht)huis.

0
3
Als je in de supermarkt aan het winkelen bent staan er soms van die
stands die ter plekke iets klaar maken om de verkoopcijfers van een
product op te krikken. Ik herinner me een verborgen camera filmpje waar
mensen een stuk worst wordt aangeboden. Het nietsvermoedende publiek
staan gezellig pratend en vooral genietend van de worst in een kring om
de stand. Maar dan gebeurd het onvermijdelijke de worst is op. Maar de
man achter de stand weet daar wel raad mee! Hij haalt even een mooi
levend roze biggetje en stopt die in zijn kist. Terwijl het publiek een
beetje verbaast toe kijkt draait hij aan de zwengel die aan de kist zit.
Aan de andere kant van de kist komt de verse worst eruit! De reacties
uit het publiek spreken boekdelen: Van verontwaardiging, woede,
kokhalzend, schreeuwend, spugend, huilend en een enkeling doet
zelfs een verwoede poging om het biggetje uit de kist te redden!
Uiteraard ter geruststelling blijkt achteraf, in het filmpje, dat het
varkentje ongedeerd is gebleven. Maar het gedrag van het publiek zet je
aan het denken! De consument staat mijlen ver weg bij het tot stand
komen van het voedsel dat ze dagelijks eten. In mijn jeugd ben ik paar
keer getuigen geweest van het slachten van een varken. Vanuit de stal
loopt het tevreden knorrend varken achter de slager aan naar de half
open binnenplaats van de boerderij. Zonder angstkreten komt er een einde
aan haar goede scharrelleven. Natuurlijk moest ik ook even slikken maar
alle handelingen die nodig waren om van een lopend varken een worst te
maken straalde gewoon natuurlijke rust uit. En dat was ook te proeven,
eerlijk is heerlijk!! Hoe anders is dat nu! Geen zicht op geboorte,
groei, leefomstandigheden, vervoer en al helemaal niet op het slachten.
Het slachten van een varken(s) gebeurd achter zwaar vergrendelde deuren
waar pottenkijkers ongewenst zijn. Tegenwoordig zijn er bedrijven die
aan het publiek door middel van kijkstallen een kleine blik gunnen in
het leven in de varkensstal maar die zijn op een hand te tellen. Hoe het
in de overige duistere stallen toe gaat is het maar gissen. Of ze dat
ook aandurven met het invoeren van een compleet glazen slachthuis is te
betwijfelen. Het klinkt misschien idioot maar zichtbaarheid zou pas een
goede actie zijn om de diervriendelijkheid te bevorderen! Eigenlijk zou
je als consument daar wel recht op moeten hebben. Zo kun je als
betalende consument een keuze maken. Naar mijn idee mag dan pas een stuk
vlees met de stempel diervriendelijk in koeling van de supermarkt
liggen! Politiek Den Haag moet wat diervriendelijkheid betreft nog veel
grenzen verleggen.