George Eliot (1819 – 1880) Spinozistische en Feuerbachse invloeden op haar ‘experimenteel filosofische’ romans

0
42

Al langer wilde ik een blog wijden aan George Eliot, die in 1849 Spinoza's TTP vertaalde en in 1856 zijn Ethica, die echter niet tijdens haar leven werd uitgegeven. Als dat wel was gebeurd zou zij de eerste vertaling in het Engels van de Ethica hebben geleverd. Het Institut für Anglistik und Amerikanistik aan de Universität Salzburg publiceerde in 1981 de Ethica-vertaling van George Eliot.

Hier een voorbeeld van haar vertaling:

Many imagine God after the likeness of man, consisting of body and mind, and liable to passions; but how far such persons are from the true knowledge of God, is sufficiently apparent from what has already been demonstrated. These, however, I pass by; for all who have in any degree contemplated the nature of God, deny that God is corporeal; and they bring excellent proof of this when they urge that by a body we understand some quantity, with length, breadth, and depth, some determinate figure, a conception which it is the height of absurdity to God, i.e. to the absolutely infinite being.

Van de bekende schrijfster Zadie Smith verscheen dit jaar Changing My Mind. Occassional Essays [Hamish Hamilton/Penguin, 2009]. Daarin schrijft ze in het essay Middlemarch and Everybody [28-40] over George Eliot en schrijft dan: “It was a philosopher, Spinoza, who first convinced her of the importance of experience. It was theory that brought her to practice.” [Dit trof ik aan in een blog over George Eliot and Spinoza; zie ook Sam Sacks'review]