Bedrog (1)

0
93

Verkiezingen

Opvallend is in de eerste plaats, dat dit woord zo ver weg staat van het grondwoord verkiezen.

Ik verkies het strand boven de bergen, geel boven bruin, stoofpeertjes boven asperges. Hiermee geeft ik aan, dat ik het allebei zou kunnen hebben, genieten, eten enz.
De keus is aan  mij.

Maar dat zijn geen van alle verkiezingen.

Maar er is wel een overeenkomst.Want wanneer het een niet kan, dan schik ik me in een leven met dat andere. En hierin gaat het voor de politiek ook op. Alleen, wie beslist hier over de keuze?

In de eerste gevallen ben ik het zelf.
In de politiek mag ik meedoen.

Maar het erge is, dat het hiermee ook ophoudt!

Als iedere vereniging heeft een politieke partij een statuut en huishoudelijk reglement.
Daarnaast, want daar gaat het om, een politiek programma. Iedereen in het land moet kunnen weten, wat die partij nastreeft, welke inzichten ze heeft over de toekomst van het land, de regio, provincie en de gemeente.
Men moet aan kunnen nemen, dat zo’n programma voortkomt uit bepaalde visies, die meest verder liggen dan de politiek zelf.
Als hun politiek de carrosserie is van een auto, dan zijn de principes de olie, die de motor smeert en de auto voortstuwt. En de leden van de partij zijn de vereniging, die de benzine levert voor de tocht in het onbekende.

Dit is namelijk een van de grote verschillen met onze persoonlijke keuzes. Wanneer ik niet naar het strand kan, dan blijven er naast de bergen nog enkele andere opties, waaruit ik zal kunnen kiezen om een reisdoel te hebben. Dit is de vrijheid in het leven.

Deze vrijheid kan de politiek niet bieden.

Al eerder kon men o.a. via Internet kennismaken met de programma’s van politieke partijen. Die gaven een redelijk goed inzicht wat je kon verwachten, wanneer je
>>>maar op die partij zou stemmen<<<!

En hier ligt nu de eerste leugen, inherent aan politiek.

Wanneer om 22.00 uur op de dag van de verkiezingen de stemmen zijn geteld, dat steekt men – bijna om 23.00 uur – de koppen bij elkaar, om tot een regerend lichaam te komen.Dan liggen alle partijprogramma’s alleen nog op tafel, om met geweldig grote rode stiften delen weg te strepen en zo een kleinst gemene veelvoud te vinden.

Hoe zorgvuldig ik dan ook mij op de verkiezingen heb voorbereid, wat ik denk te zullen krijgen, dat krijg ik niet. Al zegt een (huidige) minister president dat hij en zijn corps nooit liegt, het bedrog ligt voor het oprapen.

Je stemt voor een partij, die tegen kerncentrales is, die tegen deelname is aan oorlogshandelingen. En wat blijkt na twee, drie maanden ? Het »samenwerkingsverband« heeft compromissen moeten sluiten en kerncentrales worden dertig jaar langer opengehouden. En we gaan toch maar voor een half jaar naar een of ander gebied, waar Amerika economische belangen heeft te verdedigen.
Anders Kan Het Niet !

FEK !