Uitmuntend Limburgs landschap.

0
28
In het Limburgse land zijn nog steeds bijzondere onverwachte schatten te vinden. De Montfortse amateurarcheoloog Huub Schmitz die deel uitmaakt van het archeologenteam kon die dag zijn geluk niet op, hij vond een Romeinse munt. Uiteindelijk werden bij de graafwerkzaamheden in het dal van de Vlootbeek
65 zilveren en 6 gouden Romeinse munten gevonden. Ze hebben
oorspronkelijk bij elkaar gelegen; als gevolg van ploegen zijn ze over
een groter oppervlak verspreid geraakt. De munten functioneerden als
betaalmiddel in het hele Romeinse rijk. Ze kunnen dan ook gezien worden
als de voorloper van de euro. De muntschat vertegenwoordigde toen een
waarde van een jaarsalaris van een legionair. De oudste munt dateert uit
122 v. Chr. De jongste munt, die de datum van het verstoppen van de muntschat bepaalt, is geslagen in het jaar 69 n. Chr. Dit is het jaar dat de Bataaf Julius Civilus
in opstand kwam tegen de Romeinen. Dat is waarschijnlijk de reden
geweest waarom de munten tijdelijk aan de bodem zijn toevertrouwd. De
eigenaar heeft de munten niet meer opgehaald. Is hij gesneuveld,
vermoord of kende hij misschien een plotselinge, natuurlijke dood. Dat
blijft giswerk. De gemeente Roerdalen wilde graag dat de schat binnen de
eigen gemeente beschikbaar komt voor een tentoonstelling. Ook de HeemkundeverenigingRoerstreek
vindt dat de schat in de regio moet blijven. De vereniging heeft
daartoe al een verzoek bij het Rijk gedaan. De muntschat blijft eigendom
van het Rijk. Als blijvende herinnering aan deze geweldige vondst zijn
er een paar van de muntmedaillons uitvergroot uitgevoerd in hardsteen met een doorsnee van 45 centimeter in Maaskeien
geplaatst en langs de wandelroute neergezet. Op de medaillons zijn
afbeeldingen van de Romeinse keizers Caesar en Nero en er staat een
beeltenissen van belangrijke politieke gebeurtenis. Maar voor wie goed
kijkt is er nog een onbetaalbare schat. De plek waar de munten zijn
gevonden heeft namelijk een metamorfose gekregen. Met deze herinrichting
van de Vlootbeek wordt gewerkt aan het realiseren van een beeksysteem dat zowel qua vorm als eco-hydrologisch
voldoet aan de specifiek ecologische functie. Tevens past de
herinrichting binnen het streven van het Waterschap Roer en Overmaas om
het stroomgebied van de Vlootbeek vrij optrekbaar te maken voor vissen dat betekent onder andere dat de typische beekvissen hun paaigronden kunnen bereiken. Na herinrichting voldoet de beek aan de randvoorwaarden van de Kaderrichtlijn
Water en Nationaal Bestuursakkoord Water. Maar het echte wisselgeld is
toch dat de zwaar bemestte maisakkers veranderd zijn in een fraai extensief begraasd
grasland met poelen. Het gebied wordt nu beheert door de Stichting
het Limburgs Landschap. Zo krijgt een stukje van de Vlootbeek
naast historische (h)erkenning ook de kans op herstel van ecologische
waarden. Een uitmuntend Limburgs landschap is meer dan goud waard.