Spring in het veld.

0
38

Tijdens
een wandeling in het Midden-Limburgse bosgebied Munningsbosch bij Posterholt vond
ik een plant die ik nog nooit eerder gezien had. Maar zag wel dat het een soort
springzaad was.
 
 
In de Nederlandse
natuurgebieden kwam vroeger alleen een inheemse springzaad voor namelijk groot
springzaad. Inmiddels komen er steeds meer soorten springzaden in Nederland
voor die afkomstig zijn van andere continenten zoals: Klein springzaad, reuzen
balsemien, oranje springzaad en een andere recente nieuwkomer is ruig springzaad. De wereldwijde plantenhandel zorgt voor steeds meer nieuwe soorten
die zich hier inburgeren. Zo ook tweekleurig springzaad (Impatiens balfourii)
die oorspronkelijk afkomstig is uit de Westelijke Himalaya gebergte maakt hier
geen uitzondering op. De Latijnse naam dankt het aan de botanist John Hutton Balfour (1808-1884), directeur van de Botanic Garden in Edinburgh. In die tijd
werden veel planten uit India en andere delen van het Engelse rijk in
botanische tuinen tentoongesteld. Tweekleurig springzaad is een eenjarige
tuinplant en bloeit vanaf juni tot in de herfst. De bloeiwijze is een tros van
4 tot 8 bij elkaar staande tweekleurige bloemen. Ze zijn wit en roze of lila. Ze hebben een nagenoeg recht spoor, dat aan het onderste kelkblad zit. Dat
kelkblad is zakvormig vergroeid en is wit/roze van kleur.
 
 
Ze ontsnapt
regelmatig uit tuinen en kan zich dan goed handhaven  Ze word 40 tot 80 cm hoog en groeit het
liefst in vochtige grond op beschaduwde plekken. Bij aanraking van de zaaddozen
wordt hun zaad krachtig weggeslingerd. Dit noemt men zelfverspreiding of autochorie.  In Nederland is de plant ook als sierplant
ingevoerd en in 1994 is deze voor het eerst verwilderd gevonden. Tweekleurig
springzaad  mag  op dit moment als ingeburgerd beschouwd
worden in stedelijke gebieden. Daarnaast is deze nieuwkomer bezig om zich in
een rap tempo de duinen van Noord- en Zuid-Holland te koloniseren. In Limburg
werd deze plant voor het eerst gemeld in 2009 voor de Brunssummerheide. Bij
Mook werd deze plant in 2014 gemeld. In 2016 werd deze plant op verschillende
plaatsen in Limburg gemeld: Van noord naar zuid bij Mook op de Sint Jansberg, bij
Venlo in het natuurgebied Zwart water en veel zuidelijker bij Gronsveld in het
Savelsbos. Deze voor mij verrassende eerste kennismaking in het Munningsbosch is
ook meteen de eerste vindplaats voor Midden-Limburg. Op de vindplaats staan
meer dan vijftig exemplaren. Of deze spring-in-het-veld zich hier kan handhaven
en zich ook verder zal uitbreiden is even afwachten.