Oorklever.

0
38
De dolle dagen van Carnaval zijn in volle gang. De plaatselijke Prins wordt door zijn onderdanen met veel tamtam thuis opgehaald om mee te gaan doen aan het volgende feest. Naarmate dit gezeldschap door de straat voorbij trekt kondigt zich in het bos ook iets aan. Rustig zittend in mijn schuiltent hoor ik de Boomklever met zijn helder fluitend 'twiet-twiet-twiet' en een meesachtig 'tsit' in het bos achter de tuin. Via de oude bomen van de tuinen van de buren zie ik het twee-tal eindelijk aankomen.  Ze klimmen en dalen schoksgewijs langs de boomstammen, zonder op zijn staart te steunen. Ze zijn in opperste stemming en dat wordt bekrachtigd met hun luide zang 'tuwiehe-tuwiehe', ook wel omschreven als een kwelend 'tu-tu-tu'  Deze zang gaat over in 'kwie-kwie' en haastig 'twet-twet-twet'. Bij opwinding laten ze ook regelmatig een schel trillend 'tirr' horen.  Eenmaal in de tuin ga ik me volledig focussen op deze fascinerende vogel. Vanuit de "kurk-achtige" stam van de Amberboom vliegen deze gedrongen vogels in een golvende vlucht naar mijn schuiltent. Wat zijn het toch heerlijke vogels en allerlei details komen weer naar boven. Onderweg naar school had ik een Boomklever langs het fietspad vers dood gevonden. Zeker een uur heb ik hem zittend in de berm bekeken. Met het gevolg dat ik me van de leraar moest melden bij de conciërge. "Wat is jouw reden dat je te laat bent?". Ik heb een Boomklever gevonden! Deze smoes had hij in zijn gehele lange loopbaan nog nooit meegemaakt en kwaad dat hij was moest ik me per direct melden bij de directeur. Tegen sputteren had geen zin. Daar zat de directeur. Zittend achter zijn grote bureau met een rokende sigaar. Over zijn schouder keek een opgezette Kerkuil, die aan de wand hing,  mij streng aan. Zozo….., een Boomklever? Zwijgend en met trillende handen haalde ik de vogel gewikkeld in een zakdoek uit mijn jaszak. Hij boog voorover: "Ja…mmmm….. inderdaad,……….. dat is een aparte reden" en draaide met een moeilijk te bedwingen glimlach zijn hoofd richting de Kerkuil. Terwijl hij de bureaulade opende zei hij: "Ik maak wel een notitie op dit doosje en ik leg hem wel voor jouw in de koelkast. Ga jij maar naar de volgende les. Na je lesuren kom je hem maar weer ophalen…..en denk eraan volgende keer niet te lang blijven kleven als je iets gevonden hebt". Zonder Boomklever verlaat ik zijn kantoor. Oeffff…. Humor had hij wel!  Deze Boomklever heb ik nog steeds. Zo'n levende dichtbij-voor-je-neus-Boomklever doet mij soms even vergeten waarom ik hier eigenlijk in de schuiltent zit! Dus ga even plaatjes maken en terwijl ik door de lens kijk begint hij plots met een opgegedraaide volume knop te zingen. Het heldere maar luide twiet-twiet-twiet geluid zal voorlopig vast nog wel een poosje in mijn oor kleven.