Wat de toekomst brengen moge….

0
310
In onze familie was oom Henk een markante figuur. Niet alleen vanwege zijn postuur, maar ook om wat hij deed en wat hij zei. Overal was wel iets ongewoons te constateren.
Zo was hij naast zijn werk een gewaardeerd tekenaar en schilder. Voor ons was hij het bekendst vanwege zijn vaste model. Hoe dan ook geportretteerd, zelfs onze ouders vonden het goed, dat wij zijn producten mochten bekijken. Dat kwam, omdat zijn model een meisje, vrouw was, die niet verder kwam dan de maten 34, 36 en dus niet veel meer aan het lijf had, dan de neefjes zelf. Het prachtig lange, blonde haar viel altijd in golven en krullen omlaag, deels haar afhangende schouders bedekkend. En het gedeelte onder de navel tot aan de dijen was altijd een klein raadsel. Was zij een soort engel, die daar door schapenwolkjes was bedekt, of toch ook haar haar ?
Maar het liefst was zij verwerkt in een speciale houding, voorover buigend, alsof ze haar laatste dubbeltje opraapt. En die kwam, alsof het Manneke Pis was, in vele vormen terug. Ook van naakt, tot bekleed met allerlei verschillende soorten kleding, kostuums en klederdrachten.
Wie ze was, wist niemand. Zeker tante Nelleke niet. Dat was ook al weer zo wat. Die heette eigenlijk Helena, maar oom Henk had de letters omgedraaid en er Nel, dan wel Nelleke van gemaakt. In een zotte bui zei hij ook wel eens Nellebel.
Maar die had kort, stug en bijna gitzwart haar. En haar maten zouden zelfs met achttien, negentien jaar al rond de maat 42 geweest moeten zijn. Die kon dus nooit zijn tekenvoorbeeld zijn geweest. Dat zouden wij nooit van onze ouders hebben mogen aanschouwen.
Een verklaring hiervoor kan een van zijn nogal bizarre levensovertuigingen zijn.
>> Het beeld, dat een jongen heeft van de eerste vrouw, of meisje, die hij naakt ziet, of voor de vrouw, van de man, die zij in zijn blootje heeft gezien, dat beeld blijft hem en haar tot aan de dood toe bij.<<
Een ander was
>>Ze zouden in de nederlandse taal eens iets anders moeten verzinnen voor de uitgang >-loog<, wanneer het over beoefenaars van een soort wetenschap gaat.
Die mensen liegen niet, maar dragen wel steeds die betiteling met zich mee<<
En dat gold dan ook voor zelfstandige begrippen als monoloog, epiloog enz. Neef Karel, die vier jaar ouder was dan ik, had hem al verschillende malen uitgelegd, waar die uitgang vandaan kwam. Maar tevergeefs. En dan kwam ook altijd prompt de uitzondering opdraven!
Oom Henk vond de titel »meteoroloog« volkomen terecht. Want die hadden bij de weersvoorspelling bijna altijd ongelijk. Helaas. Maar dat kon hij ook niet helpen, die mensen logen altijd.
 
Hieraan moest ik allemaal terug denken bij het actuele nieuws over de ongewone kou, die in (het zuiden van ) Zuid Amerika heerst. Sneeuw, extreem lage temperaturen, doden door de kou. Voor het eerst sinds, de een zegt 85, de ander 90 jaren. Jawel, het is daar winter, maar naar het ons, Europeanen voorkomt, ligt heel Zuid Amerika toch altijd dichter bij de evenaar dan heel Europa.
 
Maar waar je niets over hoort, is het volgende:
Juist daar ontspringt de Warme Golfstroom. En die is altijd verantwoordelijk geweest voor het klimaat, het weer in ons werelddeel. Maar die zal dan toch wel altijd door die (sub)tropische warmte »gevoed« zijn ? En wat gebeurt er, wanneer die warmte er dan eens, zoals dit jaar, niet meer is ? Gaat het dan toch gewoon door ?
Dat ligt niet voor de hand. Maar wij dan ? Volgend jaar, misschien al?
Was Al Gore soms al over tijd ???