Sefardische geschiedenissen

0
41

Dit boek, Jean-Christophe Attias (dir.): Les Sépharades et l'Europe. De Maïmonide à Spinoza. Pups, 2012 (ik zag het bij de AAS), werd de aanleiding dat ik weer eens een ander boek uit de kast nam. Eerst, om een indruk te krijgen, even nog de inhoudsopgave van dit boek: Table des matière
Avant-propos, par Jean-Christophe Attias
Première partie : RACINES
Les racines sépharades de l’Europe chrétienne ? Philosophie, théologie et exégèse, Jean-Christophe Attias
La métaphore et le partage, Alain de Libera
Les Sépharades, passeurs et passants, Marwan Rashed
Seconde partie : GENESES
Une genèse sépharade de la modernité européenne ? Spinoza, ses lectures et ses lecteurs, Pierre-François Moreau
Ou bien spinozisme, ou bien messianisme, Gérard Bensussan
Spinoza et le tournant marrane de l’histoire sépharade, Natalia Muchnik
Bibliographie sélective

Het boek dat ik hierdoor ging herlezen was dit van Victor Perera, Het kruis en de pereboom (Atlas, 1995; oorspr. The Cross and the Pear Tree, 1995). Toen ik het 14 jaar geleden las had het een blijvende indruk op me gemaakt, die maakte dat ik wist dat ik het zeker ooit nog eens voor een tweede keer wilde lezen. Het was – lang voor ik me met Spinoza bezig zou gaan houden – mijn eerste kennismaking met de uitwaaiering over Europa en vooral het Ottomaanse gebied van de Sefardische joden na de uitdrijving uit Spanje en later Portugal. Het is zo’n boek dat een journalistiek geschreven mengvorm is van autobiografie, researchverslag, reisverhaal, familiegeschiedenis en volksgeschiedenis ineen. De schrijver, die schrijven en Spaanse literatuur studeerde én zelf een afstammeling is van een van die Sefardische families, Pareira, kreeg ooit het advies om de geschiedenis van de verspreiding der Sefardische joden over de wereld uit te zoeken en te beschrijven aan de hand van de lotgevallen van zijn eigen stamboom – het werd een exemplarische bio- en historiografie.