John Caird (1820 – 1898) schreef kritisch, maar niet onsympathiek Spinoza-boek

0
29


John Caird  was een Britse theoloog en geestelijke in de Church of
Scotland. Had gestudeerd aan de Greenock Academy en vervolgens z’n graad in de
theologie behaald aan de Glasgow University (1845). Hij was zeer welbespraakt
en z’n preken maakten hem beroemd tot ver buiten de Kerk van Schotland. In 1862
werd hij hoogleraar theologie aan de universiteit van Glasgow, waarvan hij
rector werd in 1873.


Hij schreef o.a.:
An Introduction to the Philosophy of
Religion
(1880)
The Fundamental Ideas of Christianity,
2 vol. (1899; waarin opgenomen de Gifford lectures van 1892–93 en van 1894–96),
[“both of which follow Hegelian teaching closely, Caird argues that universal
thought is the reality of all things and that the existence of this Infinite
Thought, namely God, is demonstrated by the limitations of finite thought.”[
Cf.]

• Diverse prekenbundels, en


Spinoza (1888,
in de 'Philosophical Classics' van Blackwood) “is also Hegelian in its
approach” [
cf.] “he gives a specially full and comprehensive statement
and discussion of the philosopher’s ethics” [
cf.]

Rechts het frontspice.

Het boek is bij archive.org meermalen gedigitaliseerd, o.a. hier
en
hier.
Z’n Inleiding vind ik wel sympathiek en neem ik hierna graag over: