Causa sui [6] nogmaals bij Spinoza

0
57

Via een waarneming van Aaron Garrett, die door hem uitvoerig wordt geanalyseerd, is wellicht nog iets duidelijker de grote betekenis van Spinoza’s causa sui in te zien. Hij doet dat in zijn Meaning in Spinoza’s Method [Cambridge University Press, Cambridge, 2003] in het zeer informatieve hoofdstuk 6 over definities in Spinoza’s Ethica (‘whare they come from and what they are fore’]. Op zoek naar literatuur over causa sui (waar veel inleidingen e.d. over zwijgen) trof ik hier een uitvoerige en interessante beschouwing, waaruit ik voor dit blog enige grepen doe. Ik sla uiteraard veel over van zijn behandeling van hoe we volgens Spinoza aan adequate definities komen. Dat definities, daar ze uit woorden bestaan, zowel nominaal als reëel kunnen zijn – dat we van definities die we uit de conventiële en ook filosofische taal oppikken in een proces van verbetering of beter uitzuivering het adequate ervan (dat we al als idee in ons hebben) meer en meer in het oog krijgen. Interessant gebracht allemaal, maar dat sla ik over en kijk naar wat hij over causa sui zegt, dat hij net als Henri Krop, “a somewhat peculiar definition” vindt. Uit de laatste correspondentie van Spinoza, die met Tschirnhaus, kunnen we – zij het op een heel indirecte wijze – te weten komen dat Spinoza zijn godsdefinitie als een definitie vanuit zijn oorzaak ziet.